در خانواده يي كه بر اساس مرد سالاري يا زن سالاري ست ، معمولاً منطق جايگاهي ندارد ، روابط تيره و آلوده فضاي خانواده را در بر مي گيرد و ديگران چون اسيري در دست حاكم خانواده زندگي مي كنند . قدرت و اراده ي تصميم گيري مربوط به حاكم مي باشد و هيچ تصميمي از طرف ديگران قابل اجرا نيست . هنر ، منطق و تحصيلات هيچگونه ارجحيت ندارد و در حقيقت ، خانه مانند زنداني ست كه چندين نفر در آن حبس هستند و هيچ كس حق اظهارنظر ندارد . مرد يا زن يك كدام همه كاره ي زندگي ست . در اين روشِ زندگي ، ترس و اضطراب و تلخي حاكم است ، از اين رو ممكن است بناي خانواده يكباره فرو ريزد ، چرا كه اصلاً خانواده يي با نظام حاكم و محكوم جواب نداده است و در اسلام هم بسيار تاكيد شده است كه زن و مرد هر يك بايد جايگاه ويژه ي خود را داشته باشند .
اگر مرد ، حاكم مطلق باشد ، زن و بچه ها تحقير مي شوند و اگر زن ، حاكم باشد ،آسيب بيشتري دارد ،چون اعتماد به نفس را از شوهر و فرزندش مي گيرد .