در روابط ميان دختر و پدر نقش صافي را به عهده نگيريد !
1. دخترتان را تشويق كنيد كه بي واسطه با پدرش گفت و گو كند . در اين صورت ، پدر نيز در جمع شما پذيرفته خواهد شد و دخترتان نيز به تاثير اين عمل پي خواهد برد . به همسرتان نيز يادآوري كنيد كه به گفته هاي دخترتان در مورد مدرسه ، كار و دوستانش با دقت گوش دهد و يا اگر دخترتان درباره ي مسائل خود حرف مي زند ، بي درنگ راه حلي به او پيشنهاد نكند بلكه از او بپرسد كه چگونه مي توان مسئله را حل كرد . شايد خودش بتواند پاسخ مناسب را دريابد .
2. زماني را براي گردهمايي خانوادگي كنار بگذاريد تا همه ي اعضاي خانواده در زمان و در جايي معين در كنار هم باشيد .
3. برنامه ريزي كنيد كه همه ي افراد خانواده بر سر ميز غذا جمع شوند و همه بتوانند در مورد وقايع روزانه ي خود سخن بگويند . شما و همسرتان با نگاه كردن به دخترتان در هنگام سخن گفتن ، او را در گفت و گوهاي بزرگسالانه خود شركت دهيد و نظرش را در مورد اخبار روز جويا شويد .
4. به پدر خانواده نشان دهيد كه سهيم شدن او را در تربيت فرزندانتان خواهانيد . تظاهر به ناتواني نكنيد ، اما به او ياري دهيد تا به اهميت نقش خود پي ببرد .
5. پدر را در پاره اي از گفت و گوهاي خودماني با دخترتان شركت دهيد – البته اگر دخترتان موافق است بدين ترتيب پدر تفكرات دخترش را رفته رفته درك خواهد كرد .
6. روزهاي مهم زندگي دخترتان را به پدر خانواده يادآوري كنيد .
7. در كنار همسرتان ، به پاره اي از حركات شوخ طبعانه نوجواني دخترتان بخنديد . توانايي هاي ويژه ي او را بشناسيد و با هم او را تشويق كنيد . علايق خود را با دخترتان در ميان بگذاريد و در مورد آن ها با او حرف بزنيد ، هر دو مهارت هاي ويژه ي خود را به او بياموزيد ؛ هر چه كه باشد : پرتاب توپ ، شستن خودرو ، آشپزي و ...
8. هر دو ( همسر و فرزند ) را دوست بداريد .