ولادت امام موسی کاظم
امام رضا(ع): کانَ [الامام الکاظم(ع)] عَقلُهُ لاتُوازي بِهِ العُقُولُ و رُبَّما شاوَرَالأسوَدَ مِن سُودانِهِ؛
هیچ اندیشه ای با اندیشه او برابری نمیکرد و با این حال چه بسا با یکی از خادمان سیاه خود مشورت می کرد.
روایت شده است: و کانَ اَوصَلَ النّاسِ لِأهلِهِ وَ رَحِمِهِ و کانَ یَتَفَقَّدُ فُقَراءَ المَدینَةِ فِي اللَّیلِ؛
امام موسی بن جعفر(ع) بیشترین پیوند را با خانواده و خویشان خود داشت و شبها از فقیران مدینه دستگیری می کرد.
ابن أثیر: کانَ یُلقَّبُ بِالکاظِمِ لِأنَّهُ کانَ یُحسِنُ إلی مَن یُسیءُ إلَیهِ، کانَ هذا عادَتَهُ؛
امام کاظم(ع) از آن روی «کاظم» نامیده شد که همواره با کسی که به او بدی می کرد، به نیکی رفتار می کرد؛ این خوی او بود.
سخنان برگزیده
امام کاظم(ع): المَغبونُ مَن غُبِنَ عُمرُهُ ساعَةً؛
زیان کار کسی است که ساعتی از عمرش را زیان کرده باشد.
امام کاظم(ع): مَن وَلَهَهُ الفَقرُ أبطَرَهُ الغِنی؛
آن که ناداری حیرانش کند، توانگری سرمستش سازد.
امام کاظم(ع): ما تَسابَّ اثنانِ إلّا انحَطَّ الأ علی إلی مَرتَبَةِ الأسفَلِ؛
هیچ گاه دو تن به هم دشنام ندادند جز آن که بالاتر به مرتبه فروتر سقوط کرد.
امام کاظم(ع): جِهادُ المَرأةِ حُسنُ التَّبَعُّلِ؛
جهاد زن خوب شوهرداری کردن است.
امام کاظم(ع): قل الحق و إن کان فیه هلاکک، فإن فیه نجاتک؛
حق را بگو، اگرچه نابودی تو در آن باشد؛ زیرا نجات تو در همان است.
امام کاظم(ع): إنَّ العاقِلَ لا یَکذِبُ و إن کانَ فیهِ هَواهُ؛
خردمند دروغ نمی گوید، اگرچه میل او در آن باشد.
امام کاظم(ع): التَّوَدُّدُ إلَی النّاسِ نِصفُ العَقلِ؛
مهرورزی با مردم نیمی از عقل است.
امام کاظم(ع): مَن استَوی یَوماهُ فَهُوَ مَغبونٌ و مَن کانَ آخِرُ یَومَیهِ شَرَّهُما فَهُوَ مَلعونٌ و مَن لَم یَعرِفِ الزِّیادَةَ في نَفسِهِ فَهُوَ في نُقصانٍ و مَن کانَ إلی النُّقصانِ فَالمَوتُ خَیرٌلَهُ مِنَ الحیاة؛
کسی که دو روزش با هم برابر باشد، زیان کار است. کسی که امروزش بدتر از دیروزش باشد، از رحمت خدا به دور است. کسی که رشد و بالندگی در خود نیابد، به سوی کاستی ها می رود و آن که در راه کاستی و نقصان گام بر می دارد مرگ برایش بهتر از زندگی است.
امام کاظم(ع): إنَّ الحَرامَ لایُنمی و إن نُمِیَ لا یُبارَکُ فیهِ؛
مال حرام افزون نمی گردد و اگر هم افزون گردد برکت نمی یابد.
